26 april 2013Sluit venster
FOM subsidie toegekend voor twee projecten van Institute of Physics
Amsterdam - De Stichting voor Fundamenteel Onderzoek der Materie (FOM) heeft projectruimtesubsidie toegekend aan de UvA-onderzoekers dr. Robert Spreeuw en Stan Bentvelsen, Institute of Physics. Spreeuw’s onderzoek "Dressing atoms for quantum control" heeft een budget ontvangen van 215. 000 euro. Dit jaar is voor de derde keer op rij dat zijn aanvraag is gehonoreerd door het FOM. Stan Benthuizen heeft met zijn onderzoeksvoorstel "Splitting the Higgs: the connection to dark matter" een projectruimte subsidie ontvangen van 64.000 euro.

Dr. Robert Spreeuw gaat in zijn project "Dressing atoms for quantam control" de 'Rydberg dressing' experimenteel onderzoeken. Het onderzoek zal worden uitgevoerd in de groep "Quantum gassen en quantum informatie", samen met dr. Klaasjan van Druten.

Om quantum informatie te kunnen bewerken met neutrale atomen als informatiedragers is het nodig dat de wisselwerking tussen de atomen voldoende sterk is. Dit wordt bereikt door het buitenste electron in een extreem wijde baan te brengen, de Rydberg toestand. Deze Rydberg toestanden zijn veelbelovend, maar hebben een relatief korte levensduur.

Als oplossing voor dit dilemma is een techniek voorgesteld waarbij atomen in de grondtoestand een beperkte mate van "Rydberg karakter" krijgen bijgemengd door middel van laserexcitatie. Zo kan worden geprofiteerd van de interactie terwijl de nadelen binnen de perken worden houden.

Het onderzoek "Splitting the Higgs, the connection to Dark Matter" van Stan Bentvelsen richt zich op het ontwikkelen van experimentele methoden om de de 'zelf-koppeling' van de Higgs te meten en zo inzicht te krijgen in de vorm van de Higgs potentiaal. Een uitdagend onderzoek aangezien een van de processen die daarbij een belangrijke rol speelt, het gelijktijdig produceren van twee Higgs deeltjes in een en dezelfde proton-protonbotsing is.

Vorig jaar is bij de LHC bij CERN in Geneve een nieuwe resonantie gevonden met een massa ongeveer 126 maal zo groot als de protonmassa. Eerste analyses laten zien dat deze resonantie duidelijke eigenschappen bezit die overeenkomen met de voorspelling van het Higgs deeltje, integraal onderdeel van het Standaard Model voor elementaire deeltjes en hun interacties.

Dit Higgs-deeltje is een gevolg van symmetrie breking in het Standaard Model. Zonder deze symmetrie breking zijn alle deeltjes in dit model massaloos, wat uiteraard in tegenspraak is met de experimentele observaties. De mate waarin een massief deeltje aan het Higgs deeltje koppelt (het Higgs deeltje 'voelt') is proportioneel met zijn eigen massa; hoe zwaarder het deeltje, des te sterker de interactie met het Higgs veld. Daarnaast voorspelt het Standaard Model, via de Higgs potentiaal, de mate waarmee de Higgs ook 'aan zichzelf koppelt'.

Een van de grote puzzels in het begrip van de samenstelling van ons heelal, is de aanwezigheid van grote hoeveelheden 'donkere materie'. Deze donkere materie is in veel grotere hoeveelheden aanwezig dan de baryonische materie (protonen en neutronen) waaruit onze wereld is opgebouwd. Vooralsnog zijn er geen directe aanwijzingen m.b.t. de aard en samenstelling van de donkere materie. Maar, donkere materie is wel massief en zal daarmee interactie met het Higgs veld hebben. Meting van de Higgs potentiaal verraadt of er anomalieen optreden ten gevolge van de aanwezigheid van donkere materie.
http://www.uva.nl
Sluit venster